Columns en Archief

Keuringsangst

12 juni 2017
Door: Jeffrey Wijnberg

Mensen die zich onzeker voelen, besteden veel tijd en denkwerk aan hoe zij –mogelijkerwijs- worden beoordeeld. Temidden van anderen is het voor deze wankele lieden net alsof zij aan een doorlopende en snoeiharde sociale keuring worden onderworpen. De benauwende vraag blijft zich opdringen of zij wel voldoen.

Maar waar zij dan zoal aan zouden moeten voldoen, is volstrekt onduidelijk. Hoewel, niet helemaal. Want desgevraagd, komt altijd hetzelfde rijtje aan zorgen naar voren: ben ik wel boeiend genoeg, ben ik wel slim genoeg, ben ik wel leuk genoeg, ben ik wel aantrekkelijk genoeg, ben ik aardig genoeg, ben ik wel grappig genoeg of ben ik wel onderhoudend genoeg. Nu hoef je geen psycholoog te zijn om te bedenken dat de gedachten en oordelen van andere mensen volstrekt ongrijpbaar zijn. Niemand kan in het hoofd van een ander kijken. Ook een psycholoog niet. Maar wat wel als een paal boven water staat, is het feit dat andere mensen wel iets beter te doen hebben dan het verrichten van keuringen; behalve natuurlijk wanneer zij daar rijkelijk voor betaald worden, zoals bijvoorbeeld therapeuten en bedrijfsartsen. Nee, geloof mij nou maar: hoe u er uit ziet, hoe uw persoonlijkheid in elkaar steekt, hoe grappig u bent of hoe intelligent u overkomt, dat vinden mensen niet interessant genoeg; en wel om de doodeenvoudige reden dat zij zichzelf vele malen interessanter vinden. In dat opzicht zijn andere mensen niet veel anders dan u bent. Zij kijken zelden verder dan hun neus lang is. Maar goed. Laat ik dan, bij wijze van mentale oefening, eens meegaan in uw zorgen; en van het meest negatieve scenario uitgaan, namelijk dat u met enige regelmaat in de ogen van anderen niet echt veel voorstelt. Dat u het aanzien niet waard bent en dat u slap, dom en saai bent. De vraag die dan rijst is tweeledig: 1) zou in het oordeel van die mensen niet een kern van waarheid kunnen zitten? 2) ook al zou het niet waar zijn, mogen andere mensen dan niet de vrijheid hebben om (verkeerd) te oordelen? Beide vragen dienen met een ‘ja’ beantwoord’ te worden. Misschien dat u eens de stoute schoenen kunt aantrekken en een kritisch kijkende figuur gewoon eens vragen wat zijn oordeel over u is. Mijn voorspelling is dat u alleen goed nieuws te horen krijgt. Maar dat zegt weer niet zoveel omdat andere mensen ook weer niet door u als harteloos gezien willen worden.

Het zal onderhand duidelijk zijn dat de energie, die u steekt in al uw zwartgallige overpeinzingen, bitter weinig oplevert. U kunt veel beter uw eigen kritische blik aanscherpen. Dat lucht tenminste op.

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

Er heeft nog niemand gereageerd op deze pagina.

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie