Columns en Archief

Cultuurclash

08 oktober 2018
Door: Jeffrey Wijnberg

Of de ene club wel bij de andere past. Of nieuwe Nederlanders zich kunnen voegen naar de bestaande cultuur. Of andersgelovigen wel integreren met de oorspronkelijken. Tja, zelfs de knapste koppen buigen zich over de vraag of (extreem) verschillende culturen wel bij elkaar te brengen zijn.

Het antwoord ligt besloten in het huwelijk. Want als willekeurig twee mensen het leven met elkaar delen, dan is er welhaast geen grotere cultuurclash. Vraag maar eerst aan hem hoe hij, van huis uit, gewend is om de zondagmiddagmaal te nuttigen. Zijn antwoord is wellicht: ‘mijn moeder maakte altijd een grote pan groentesoep met eigen gemaakte balletjes, verse eiersalade en stokbrood. Zij is van huis uit iets heel anders gewend, zeker als het gaat om de zondagmiddagmaaltijd’. Haar antwoord is wellicht: ‘het vaste ritueel is dan suddervlees, gekookte aardappelen met verse sperziebonen en flipvla als toetje’. Voor hem is zondag geen zondag zonder groentesoep, voor haar is zondag geen zondag zonder suddervlees. Het is maar een voorbeeld van hoe man en vrouw (man en man, vrouw en vrouw), in hun poging om iets van een gezamenlijk leven te willen maken, op de proef worden gesteld. En er is natuurlijk meer. In haar familie is het de gewoonte om alles op orde te hebben: de was en strijkwerk op tijd gedaan, iedere dag stofzuigen drie keer per week dweilen, de afwas met de hand gelijk na het eten wegwerken, rekeningen meteen betalen en in- en uitgaven keurig bijhouden als ook niets nieuws kopen als het oude nog voldoet. In zijn familie waait een andere wind die, op zijn zachtst gezegd, losbandig genoemd mag worden: overal ligt wel wat, schoonmaken heeft geen prioriteit, aanmaningen en deurwaarders komen geregeld en nieuwe spullen kopen is aan de orde van de dag. Er is niet zoveel verbeelding voor nodig om te begrijpen waarom dit stel zoveel ruzie maakt. Zij verwijt hem een totaal gebrek aan zelfdiscipline; en hij is van mening dat zij van de kleinste mug nog een olifant maakt. En er natuurlijk nog weer veel meer: zij wil dat de kinderen, in hun schoolprestaties, naar het hoogste niveau streven terwijl hij het veel belangrijker vindt dat de kinderen van hun jeugdigheid genieten. Zij heeft meegekregen dat ‘doen’, ‘werken’ en ‘succes’ het leven de moeite waard maakt, terwijl hij is opgegroeid in een sfeer van ‘avontuur’, ‘romantiek’ en ‘pluk de dag’. Geen psycholoog nodig om te vatten waarom uitgerekend deze twee zielen op elkaar gevallen zijn. En het mag gerust een groot kunstwerk genoemd worden dat deze levenspartners, zelfs met al die ruzies, elkaar toch in liefde weten te vinden.

Overal in het land vinden dagelijks dit soort cultuurbotsingen plaats; en dan spreekt niemand over een mislukt integratieproject. Dat hoeft ook niet. Het is voldoende om elkaar te gunnen waar je vandaan komt.

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

Er heeft nog niemand gereageerd op deze pagina.

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie