Columns en Archief

De groetjes

03 augustus 2015
Door: Jeffrey Wijnberg

Iemand de groeten doen: het lijkt zo normaal. Niemand doet er moeilijk over. Maar wie nuchter nadenkt, zal beseffen hoe absurd deze sociale gewoonte is. Blijkbaar is de macht der gewoonte zo groot dat het gezonde verstand wordt uitgeschakeld. Zelf weiger ik enige vorm van medewerking.

Ik accepteer geen opdracht (‘doe Kees de groeten’) van iemand die zich zelf daar te goed voor voelt. Helemaal absurd wordt het de-groeten-doen als de ontvanger, op zijn beurt, de boodschapper terugstuurt met dezelfde opdracht (‘doe hem maar de groeten terug’). Zo kan de boodschapper heen en weer pendelen; en op die manier het contact tussen twee mensen onderhouden zonder dat die twee mensen er zelf een poot voor hoeven uitsteken. Een gemakkelijke manier van contact onderhouden, terwijl er geen cent voor de virtuele verbinding uitgegeven hoeft te worden. Toppunt van brutaliteit is het wanneer de opdrachtgever, bij een volgende ontmoeting, de boodschapper aan een controle onderwerpt: ‘en, heb je Kees de groeten gedaan’, gevolgd door: ‘wat had hij daarop te zeggen?’. In het geval dat de boodschapper in gebreke is gebleven (‘goh, nee vergeten’), kan ook nog een reprimande volgen (‘teleurstellend dat ik niet op je kan rekenen’), waardoor de boodschapper ook nog eens een schuldgevoel wordt aangepraat. Nu zou de redenatie kunnen zijn dat wanneer opdrachtgever en boodschapper een afspraak maken, die ook nagekomen moet worden. Logisch geredeneerd is dat ook zo. Maar ik zeg dat die afspraak helemaal niet zou moeten worden gemaakt. Wie het zo belangrijk vindt om iemand anders iets vriendelijks toe te wensen, mag daar zelf wel even wat energie in steken. En als het, bij nader inzien, teveel moeite is om zelf even de telefoon te pakken, om een kaartje op de post te doen of om een e-mailtje te sturen dan stelt die hele relatie ook niets voor. En zo is het ook vaak. Ik bedoel, mensen doen de groeten om bij de ontvangers in een goed blaadje te komen zonder dat zij vast hoeven zitten aan de verplichtingen die een goede relatie in zich draagt. Nu lijden de meeste relaties sowieso onder een gebrek aan inzet en toewijding. Maar iemand de groeten doen, is wel de ultieme vorm van geestelijke luiheid.

Misschien vindt u de rol van schlemielige boodschapper wel prima. Dan heb ik niks gezegd. Maar wie geen schlemiel wil zijn, moet bij een volgende groetjes-verzoek gewoon zeggen: ‘de groetjes’. (bron: komiek Jerry Seinfeld)

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

  • Nice post Thanks for sharing this awesome post This New Year

    Default Router IP Addresses
    10/01/2018 11:23
    (2 jaren geleden)

  • In case you are working on a Microsoft windows machine, your wireless router IP can be obtained by using the next couple of steps. First you have to launch the Command prompt. Then, you must provide the IPCONFIG command in the command prompt and click the enter button.

    http //192.168.l.254
    24/10/2016 00:50
    (3 jaren geleden)

  • My partner and I absolutely love your blog and find many of your post’s to be just what I’m looking for. Does one offer guest writers to write content for you personally? I wouldn’t mind writing a post or elaborating on a lot of the subjects you write in relation to here. Again, awesome site!

    192.168.1.1
    26/08/2016 12:16
    (3 jaren geleden)

  • Thanks for sharing nice and great post.

    192.168.1.1
    26/08/2016 12:16
    (3 jaren geleden)

  • Nu zou de redenatie kunnen zijn dat wanneer opdrachtgever en boodschapper een afspraak maken, die ook nagekomen moet worden.

    http://www.buywatchestop.co.uk
    26/08/2016 06:05
    (3 jaren geleden)

  • Thank you for sharing.

    directional coupler
    26/08/2015 05:50
    (4 jaren geleden)

  • bij deze wil ik graag de groeten doen aan iedereen die ik ken , en die mij ook kent

    hans
    10/08/2015 16:46
    (4 jaren geleden)

  • Ik begrijp het wel. Ik vind het - met de juiste intentie althans, dus geen gemakzuchtig "Dan zijn we daar ook weer vanaf" - namelijk interesse tonen in een ander.
    In een wereld waarin niemand iemand is zonder de ander (van wie komt dit citaat ook... kuch) is het volgens mij heel normaal om in een gesprek ook even navraag te doen naar de achterban. Omdat je niet alleen staat in de wereld, is het succes van je vrouw ook deels jouw succes, is het verdriet van je zoon ook jouw verdriet, voel je je zelf ook een beetje jarig als je kleindochter haar verjaardag viert enzovoorts. Is het niet veel vreemder om het contact dat je hebt met iemand slechts te beperken tot hem/haar en niet even te checken hoe het zit met de rest, om vervolgens - ook heel Amerikaans - te zeggen "Say hi to... from me?"
    't Gaat volgens mij om de manier waarop, de intentie. Als je iemand goed kent, weet je dus wanneer het gaat om oprechte interesse of om gemakzucht. De gemakzuchtigen mogen inderdaad een tijdje gaan zitten overdenken, via Start zónder bonus. Maar de oprecht geïnteresseerden mogen door voor de volgende ronde mét bonus. Met kanskaarten en shoppen in de Kalverstraat. Ofzo. Vergeet de verjaardagskaarten niet trouwens. :-) Postzegels. Adressenboek. Kerstkaarten.
    Brengt ons automatisch tot de volgende column: condoleren via WhatsApp. Het Kan Nog Erger.

    Mariska
    03/08/2015 15:07
    (4 jaren geleden)

  • haha, ja dat de groetjes doen heb ik nooit echt begrepen .... of iedereen feliciteren op een verjaardag terwijl er maar 1 jarig is, typisch Hollands heb ik ooit een buitenlander horen zeggen

    didi
    03/08/2015 13:42
    (4 jaren geleden)

  • Jeffrey bij de haringkar:

    - "Dag visboer. Mag ik een zoute haring met extra veel uitjes?" [Noot van de auteur: ik bestel nooit haring, ik hoop dat dit klopt en anders mag je geheel vrijblijvend een ander visje bestellen, op eigen kosten dan wel, gniffel]
    - "Komt eraan, Jeffrey. Alles goed verder?"
    - "Ja, gaat prima. Ik heb even pauze, dus ik dacht: "Even een luchtje scheppen. En ik kan jou ook niet zo lang missen, hè?" [Vriendschappelijke lach].
    - "Goed om te horen, Jeffrey. Ben blij je te zien." [Reikt haring aan] "En hoe gaat het thuis? Gaat alles goed met Tatiana?"
    - "Als je dat wilt weten, adviseer ik je om haar zelf even te bellen."
    - "Hoezo? Hebben jullie ruzie? Niets ergs toch?"
    - "Nee hoor, gaat prima tussen ons. Maar als je wilt weten hoe het met Tatiana gaat, moet je dat aan haarzelf vragen."
    - "O. Slik. Nou. Oké."
    [Haringman draait zich om, gesprek valt stil.]
    - "Nou. Tot de volgende haring. Fijne middag!"

    Terwijl Jeffrey terugloopt naar de praktijk, belt de visboer naar Tatiana:
    - "Hallo Tatiana. Alles goed met je? Ja, waar ik voor bel. Ik maak me een beetje zorgen over Jeffrey. Hij wilde jou niet de groeten overbrengen. Nu ik je toch aan de lijn heb: de groeten. Maar ehm... gaat het wel goed met hem?"
    - Tatiana: "O, wat leuk dat je me belt. Maar als je wilt weten hoe het gaat met Jeffrey... tja, dat moet je toch aan hemzelf vragen."
    - "Maar er is niets ergs aan de hand?"
    - "Hij doet niet vreemder dan normaal," grijnst Tatiana.
    - "Gelukkig maar," verzucht de visboer.
    - Tatiana: "De groetjes!"

    Die middag belt de visboer naar Jeffrey.
    - Ḧ"Hallo Jeffrey. Ik heb Tatiana vanmiddag nog even gebeld. Ze doet je de groetjes."

    :-)

    Ook de groetjes van mij, Jeffrey. Haha.

    PS: Is de groeten doen en - in het verlengde daarvan interesse tonen - niet een sociaal smeermiddel?

    Mariska
    03/08/2015 09:37
    (4 jaren geleden)

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie