Columns en Archief

Familieonderhoud

19 december 2011
Door: Jeffrey Wijnberg

Van uw partner kunt u scheiden. Vriendschappen kunnen doodbloeden. En als uw werk u niet bevalt, inclusief de collega’s, dan is een nieuwe baan de beste oplossing. Mensen die uw moeite niet waard zijn, kunnen doorgaans heel gemakkelijk in de geestelijke prullenbak gedeponeerd worden. De enige uitzondering betreft familieleden.

Hoezeer die het ook verdienen om als relaties te worden opgedoekt, het blijft lastig om dat definitieve punt te zetten. Daarom adviseer ik u ook om het niet te doen. Familierelaties zijn namelijk een natuurlijk gegeven die net zo vastliggen als uw achternaam. Uw familieleden zijn geen mensen die u heeft kunnen uitzoeken. Zij zijn u toebedeeld, net als de kleur van uw huid of de lengte van uw vingers. Natuurlijk, u kunt net als Michael Jackson dat deed, proberen te ontsnappen aan uw oorsprong. Maar u kent het trieste resultaat: psychische ontreddering waar de dood op volgt. Als psycholoog heb ik uiteraard wel begrip voor uw overwegingen om familieleden te verbannen. Wellicht heeft u een broer die op slinkse wijze de erfenis van uw ouders heeft proberen weg te sluizen. Ook kan het zijn dat de zus van uw moeder altijd negatieve verhalen over u verspreidt enkel en alleen omdat zij jaloers is op uw succes. Of misschien zijn het juist uw ouders die op geen enkele manier ooit moeite doen om belangstelling te tonen voor uw wel en wee; laat staan dat zij ook maar iets van betrokkenheid tonen voor hun kleinkinderen. Moet u dan degene zijn die voortdurend het initiatief neemt? En is het dan de bedoeling om met de komende feestdagen bij elkaar aan tafel te zitten, zogenaamd gezellig te doen, terwijl iedereen elkaars bloed wel kan drinken? Mijn antwoord is: ja. Hoewel, zogenaamd gezellig-doen hoeft ook weer niet. U kunt, net als met de cadeautjes, lekker uitpakken tegenover iedereen die u voor de voeten loopt. Als familie al ergens goed voor is, dan is het wel als boksbal. Iemand de mantel uitvegen om het daarna weer goed te maken is een oefening waarmee u eelt op de ziel kweekt. Bovendien is het voordeel dat u geen tijd meer kwijt bent aan het gepieker of u nu wel of geen toenadering moet zoeken. Het opheffen van familieleden geeft doorgaans alleen maar voeding aan zelftwijfel, En als er iets is waar u geen baat bij heeft dan is het wel een naar gevoel over uzelf, ook al weet u honderd procent zeker dat u in uw recht staat.

Het gezegde ‘het bloed kruipt waar het niet gaan kan’ is maar al te waar. Blijf daarom het contact met de familie onderhouden. Want het blokkeren van de bloedsomloop leidt onherroepelijk tot ademnood. Laten stikken is geen optie. Diep zuchten wel.


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

  • When a powerful replacement is needed by people for small enterprise finance companies previously through banks, there are lots of business financing choices to consider. An steadily prudent alternative is ideal for small companies to find out whether you will discover effective commercial finance options to alter bank financing before they’re really required simply because industrial borrowers will most likely hear a number of reports in regards to the growing difficulty in acquiring loans from financial institutions.

    kangen water indonesia
    27/08/2016 04:32
    (3 jaren geleden)

  • Wellicht heeft u een broer die op slinkse wijze de erfenis van uw ouders heeft proberen weg te sluizen.

    http://www.spanishexercises.net
    26/08/2016 06:54
    (3 jaren geleden)

  • Juist met deze feestdagen dan merk je weer hoeveel innerlijke rust het geeft om een familie te hebben waar je op kunt vertrouwen.
    Maarja, dan moet je natuurlijk wel een beetje mazzel met je familie hebben... Ik wens iedereen weer veel familiare voorspoed in 2012!

    Marjo
    27/12/2011 22:20
    (8 jaren geleden)

  • Als ik dit soort verhalen hoor, dan ben ik toch altijd blij dat alles bij ons in de familie gewoon goed zit. Vrienden zijn onmisbaar, maar familie is voor eeuwig.

    Familieman
    27/12/2011 20:35
    (8 jaren geleden)

  • Mijn broer vond familie "burgerlijk". Vrienden kon je tenminste zelf uitzoeken, dat getuigde van sociale en intellectuele (?) volwassenheid.... Onze familie was los zand, waar teveel water (lees tranen) doorheen kon stromen. Mijn oma kreeg bijvoorbeeld nooit bezoekvan hem, terwijl ze drie kinderen had verloren..

    Uiteindelijk, toen iedereen van de familie was weggevallen door overlijden of anderszins en mijn broer leed aan de gevolgen van een hersentumor, kwam het oerfamiliegevoel bij hem terug. helaas was het toen te laat..Hij is kort daarop overleden..
    Uit ervaring.; koester je familie for better and for worse ..

    Linda van Twist
    24/12/2011 12:39
    (8 jaren geleden)

  • Geachte heer Wijnberg,

    Ik was tegen onze verloving, omdat mijn schoon-ouders er op tegen waren. Ik was voor hen te min.
    Standverschil. Zij viel in tranen en wilde perse doorgaan. Na 23 jaar is het toch op een scheiding uitgedraaid. Nadat de dochters met een loverboy hebben aangepapt en ik als leraar arbeids onge- schikt was verklaard. Mijn schoonouders hebben altijd van ons van ons geprofiteerd.

    In een klein boekwerkje heb ik de hele levensloop vastgelegd. Mijn ex-vrouw woont bij de kinderen in het zelfde dorp en wil mij onder geen beding ontmoeten. Daarmee 3 van de 4 kinderen meeslepend. Ik kan nog 1 ding doen, de 3 kinderen het minimaal erfdeel toe kennen.

    Indien u er prijs opstelt kan ik u het boekje aanreiken.
    Hoogachtend, Tammo Bakker.


    Tammo Bakker
    23/12/2011 16:22
    (8 jaren geleden)

  • Het contact met mijn moeder heb ik zelf verbroken.
    Ik kon mijzelf geen beter kado wensen.
    De rust in mij is geweldig!
    En voel me bijna schuldig dat ik me niet schuldig voel.

    Sacha
    19/12/2011 11:37
    (8 jaren geleden)

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie