Columns en Archief

Liefdevol

16 september 2013
Door: Jeffrey Wijnberg

Even voor de goede orde. Dit schrijven is niet persoonlijk voor u bedoeld. Dit thema is voor u bekende kost. Nee, het is voor die ene, speciale persoon waarvan u vaak denkt: ‘die heeft de klok wel horen luiden, maar weet niet waar de klepel hangt’.

Schuif deze tekst onder de neus van die ene persoon, doe een schietgebedje, en wacht af of nu eindelijk een keer de boodschap begrepen wordt. Het gaat om een houding, uitmondend in een reeks handelingen die als liefdevol te betitelen zijn. Het is een vorm van intimiteit tussen geliefden die u meteen herkent, vooral omdat u dan in de spiegel kijkt van uw eigen manier van doen. En als u dan die ontroerende genegenheid waarneemt, dan denkt u vaak: ‘het is zo simpel, maar tegelijkertijd zo krachtig als het simpel is’. Zoals laatst, toen u onderweg was in de trein. Wat u dan ziet is een aanraking, een tikje op de schouder, een blik van verstandhouding. En dan natuurlijk de spontane glimlach; die in alles laat weten dat de ander zich geborgen kan weten. Wat er ook bij hoort, is een luisterend oor. Gewoon rustig aanhoren, de ander even laten uitpraten en dan weer een vraag stellen, om duidelijk te laten voelen dat het belangrijk is wat de ander zegt; ook al gaat het over zoiets onbenulligs als de smaakloze aardbeien tijdens het ontbijt. Zo, bij tijd en wijle pakt de één de hand van de ander, gevolgd door een knuffel, afgewisseld met plagerijen door aan het haar te trekken of in de zij te porren. Mooi is ook de vertrouwdheid die spreekt uit de manier waarop de één zijn been over die van de ander legt. En dan gaat ieder weer even zijn eigen gang, terwijl minuten later -alsof het misschien wel zo was afgesproken- hij haar iets in het oor fluistert waar zij onbedaarlijk om moet lachen. Een klein geheimpje die zij alleen met elkaar delen, een soort van liefkozing die hun samenzijn zo exclusief maakt. Liefdevol is ook de zorg die zij voor elkaar hebben. Is de één een beetje koud dan komt er gelijk een jas aan te pas; en snottert de ander dan is de zakdoek binnen no-time aangereikt. De aanblik van die twee is daarom ook zo mooi, omdat er niets van kritiek, ergernis of ongeduld te bespeuren valt. Hij kijkt naar haar alsof zij het mooiste wezen op aarde is terwijl zij elk gebaar van hem als een cadeautje in ontvangst neemt.

Het enige dat er voor u nog aan ontbreekt is de wederkerigheid in uw eigen relatie. Hoeft u tegen die ene speciale persoon niets meer te zeggen omdat ik het voor u op papier hebt gezet.


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

Er heeft nog niemand gereageerd op deze pagina.

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie