Columns en Archief

Sorry-weigeraars

11 januari 2010
Door: Jeffrey Wijnberg

Tegen wildvreemden kunnen mensen het wel, bijvoorbeeld als zij te laat komen op een afspraak, tegen iemand opbotsen in een drukke winkelstraat of onnadenkend voorkruipen in de rij bij de supermarkt: sorry-zeggen. In een relatie waar nauwelijks of geen persoonlijk belang op het spel staat, is het een koud kunstje om een persoonlijke fout toe te geven.

Maar, hoe intiemer de verhouding, des te moeilijker het wordt om spijt te betuigen. Het is een allerdaags gegeven, maar daarom niet minder spijtig. Want, elke dag weer gaan talloze mensen zwaar gebukt onder het gebrek aan toegeeflijkheid van hun dierbaren. Zij worden slachtoffer van de sorry-weigeraars. Nu lijkt dit sorry-probleem wellicht een storm in een glas water. Waarom moeilijk doen over het aanbieden van uw excuses? Iedereen wordt wel eens tekort gedaan. Dat soort tegenslagen hoort bij het leven. Niet zeuren en overgaan tot de orde van de dag, zeggen vooral de figuren die gewend zijn om de lakens uit te delen. Maar, daarin ligt nu net het hele probleem besloten: het zijn de mensen die aan de touwtjes trekken die hun machtspositie niet willen opgeven. Want, door ‘sorry' te zeggen, stelt u zich, voor even, nederig op. Door ‘sorry' te zeggen laat u blijken dat u de ander in zijn goede naam en eer heeftt aangetast. Door ‘sorry' te zeggen laat u merken uw hand te hebben overspeeld, dat u geen rekening heeft gehouden met de gevoelens van een ander, en alleen maar ingezet heeft op het vasthouden aan uw eigen gelijk. Door ‘sorry' te zeggen, wordt duidelijk dat u een geweten heeft: het is een schuldbekentenis waarmee u de ander uit zijn lijden aan gekwetstheid kunt bevrijden. Door ‘sorry' te zeggen manifesteert u zich als mens onder de mensen die zich niet boven de ander verheven voelt. Ja, dat allemaal betekent het zeggen van ‘sorry'. En dat is voor de relationele machthebbers onder u gewoonweg een brug te ver. U zou dan ook liever in uw eigen gelijk stikken dan dat u de ander een millimeter tegemoet zou komen.

Tot zover het slechte nieuws. Het goede nieuws is dat sorry-weigeraars uiteindelijk het nakijken hebben. Want, gedupeerden hebben altijd de mogelijkheid om de relatie met de sorry- weigeraars op te zeggen. En dat doen zij gelukkig ook massaal. Kinderen die niet meer thuiskomen, partners die een scheiding aanvragen en vrienden die hun vriendschap verbreken, laten vroeg of laat de sorry-weigeraars in hun zelfgenoegzame sop gaar koken. Dezelfde lieden die ‘het spijt me' niet uit hun strot krijgen, hebben ook de grootste moeite met uitspraken als ‘ik hou van je' of ‘ik heb je nodig'. De sorry-weigeraars denken meer dan genoeg te hebben aan zichzelf. Prima. Zij verdienen daarom ook geen wederkerigheid.

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

  • A tragedy around Pakistan is constantly on the worsen when relief resources and guide fall far wanting what is called for. More guide is frantically needed as being the potential for scores of fatalities takes place to loom.

    National drink of Pakistan
    17/08/2016 12:42
    (3 jaren geleden)

  • Inderdaad! Helder uiteengezet...

    'Words can kill'
    &
    'Sorry can HEAL!'

    b.zoeker vd. site
    20/01/2010 16:27
    (9 jaren geleden)

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie